بیان ِ مباحث ِ فشرده بصورت پراکنده با طعم سس کچاپ و صدای نالهی کلاغ های صبحگاهی

پرده اول
آقا ما به خدا کاری نکردیم... آقا ما نشسته بودیم داشتیم پیاز پوست میکندیم یهو یکی اومد گفت چرا گریه میکنی؟ ما تا اومدیم ثابت کنیم گریه نمیکنیم یهو دیدیم کنج اتاقیم زیر مشت و لگد که بگو چرا گریه میکنی؟ اصلا گریه ما از همون وقتی شروع شد که با فریاد ِ "گریه نکن" مشتش اومد پایین... ما هم تا اومدیم حساب کتاب کنیم که چجوری باید جاخالی بدیم که این مشت نخوره بــــ.......... (مشت به صورت شخص ِ مورد نظر برخورد میکند و وی از هوش میـــ ...)

پرده دوم
+ تو جای من بودی چیکار میکردی؟
- من توو زندگی خودم موندم بابا
+ منطقی بود. بیست امتیاز

پرده سوم
میخواستم برایت بنویسم اما دستانم به تار و پود تنت خوردهاند و دیگر سمت قلم سرازیر نمیشوند.. میخواستم بگویم گفتن ِ دهبارهی "همه میروند"هایی که همآغوشی را تلختر میکند تقصیر کسی نیست... نه تقصیر توست نه تقصیر من و نه تقصیر مهمانیهای مزخرف هالووین...
میخواستم بگویم "عدو شود سبب خیر" همین است... کل ِ دنیا هالووین را ترسناکتر برگزار میکنند... سر و صورتشان را هیولایی میکنند و آهنگهای بوم بوم دیش دیش بوم بوم پلی میکنند... میخواستم برایت بنویسم تمام هالووین ها صدای کوئن در هوا پخش است که میگوید "با من تا نهایت عشق برقص" و آشپزخانه.....

پرده چهارم
عمر واقعی هرکسی از عمری که روی سنگقبرش حکاکی میشود کمتر است...

پرده پنجم
و دیگه آخرین باری بود که دیدتش....

پرده ششم
(استاد پردههارا کنار میزند و نور به داخل کلاس میآید) ساعت یازدهه ..یعنی یه ساعت و نیم خواب بودم؟ شت... گه توو شببیداری که روزتو به فنا میده...

تهچرک: تمامی تهچرک ها درون یکی از پرده ها چپ کردند...